Колумна

Франкфуртска vis-a-vis Демирхисарската школа

Должиш кандидатче, должиш... Никој не ти бара да вратиш, но должиш. Ни должиш мене и на професор Мицајков што те доведовме на факултет и се боревме на наставнички совет да те примат. На Советот твојот сегашен ментор Шкариќ беше крволочно против твојот прием

Ви должам едно извинување, драги мои! Ве давам со претставници и ставови на Франкфуртската филозофска школа и ненамерно ве дезориентирам. Кај нас всушност доминира и се зацврстува Демирхисарската школа. Последна индикација е разврската на партискиот тендер за кандидат за претседател на Републиката, на ВМРО-ДПМНЕ. На тендерот доби најевтиниот кандидат (и во таа смисла тендерот е коректен).Целата таа гротескна реканонизација на македонскиот идентитет со античноста и безвезноста, во изведба на ДПМНЕ го доби својот Палп-идеолог-кловн на чело.

Нормално, премиерот својот личен „анкетар“ и треба да го промовира, а како во секоја комедија од публика, менторите, со намера да му помогнат веднаш го дозакопаа прогласувајки го за „бланширан“ Обама. Така и треба! Карикатурата на македонските стомачни грчеви со античноста треба да се доведе до апсурд!

Во анализите на изјавите на пациентите С. Фројд користи техника што се нарекува ПЕРСЕВЕРАЦИЈА. Тоа е анализа на текст-исказ преку нагласеноста на пооделни зборови во него, повторувања и акценти и откривање преку тоа што пациентот сака да го потисне, скрие и одбие.Ако ја примениме истата на првите изјави на „кандидатот“ ќе откриеме дека тој „...дошол од провинција... не должи никому ништо за својата кариера... и дека е подготвен да и' помогне на Македонија во евро-атланските интеграции...“.

И за аматер психијатар содржината на ваков исказ кој на прва топка нагласува дека дошол од провинција е агресивно истакнување дека нема комплекс од тоа, непрашан од никого, што говори за обратното, дека тој комплекс го носи и не успеал да го исконтролира.Тоа би било веројатно неважно за нас, но покажува дека уште еден во низ оптоварени типови можеме лесно да добиеме на власт, чии мали провинциски фрустрации ќе ги лечиме со големопотезна политика за Алаксандар факинг големиот и Голема Македонија.

Тоа што кандидатчето од „завчера“ се занимава со античките корени на сегашните Македонци се вклопува идеално во јатото на „довчерашни“ вмровци. И двете страни ги кријат плитките корени во комедијата гранде и се спојуваат како лего-коцки. Но, она второто во исказот, дека не должи никому ништо за кариерата, тоа малку потешко за оние што го знаат!

Должиш кандидатче, должиш... Никој не ти бара да вратиш, но должиш за должење. Ни должиш мене и на професор Мицајков што те доведовме на факултет и се боревме на наставнички совет да те примат. На Советот на кој твојот сегашен ментор Шкариќ беше крволочно против твојот прием (види записник од наставничкиот совет на Правниот факултет). Поради благодарност потоа ми ги поправаше радиото и Hi-Fi неколкупати. Што беше ферски од него.

Ми се јави еден пријател деновиве, кој го знае случајот и ми вика: Професоре, а бе оној што ти ја поправаше пеглата станал кандидат на ВМРО? Јас го коригирав: „Не пеглата, туку радиото“. И искоментирав: „Живот, јеби га! C’est la vue!“. Мислам со ваков избор на кандидат за претседател на републиката, ВМРО-ДПМНЕ и отвора шанса на здружената опозиција. Има некоја Божја правдина во тоа што личниот анкетар на премиерот ќе треба да ги докаже анкетите и високите бројки на поддршка за партијата кои ги правел, сега врз себе како кандидат.

Ќе видиме лесно дали гласачите на ВМРО од анкетите сега ќе гласаат во приближен број за овој кандидат? Она што е очигледно е дека „класичните“ вмровци ќе бидат на мака. Брат Љубе ќе „касне“ од нив за себе до една третина од гласовите. А во тој меѓупростор сериозен кандидат на опозицијата има шанси за себе! Дали таа ќе најде таков, не знам, но простор се отвора сега!

Љубомир Д.Фрчкоски